 | | Weblog |  |
|
 De bloesemtocht was best een beetje spannend dit jaar, want het zag er dreigend uit! Maar uiteindelijk hebben we maar 10 spattertjes gehad en brak het zonnetje regelmatig door, dus het was een fijne dag: eerst met de trein naar Geldermalsen (en we hoefden van die aardige conducteur niet eens te betalen, omdat de automaat het niet deed!). In Geldermalsen liepen we de acht kilometer, en dat ging veel beter dan we gedacht hadden: niet één klein blaartje en niemand liep te klagen!
Wat natuurlijk wel goed hielp was dat we Willem en Obelix mee hadden genomen. Onze Keien mochten ze om beurten vasthouden, en het loopt echt een stuk gemakkelijker met zo'n grote hond aan de lijn!
Iedereen was trots op de behaalde medailles, en toch best een beetje moe toen we weer naar huis gingen...
|
|
 Dat onze paarden (en de honden) enorm verharen in het voorjaar dat wisten jullie vast al wel. We helpen ze er een beetje bij, met een harde borstel en bij de honden met een soort krabber.
Maar we zijn de enigen niet: ook sommige vogels (kauwtjes?) helpen graag mee, kijk maar eens goed op de rug van Viola! Ook bij Goody en bij Blacky hebben we deze vogels zien helpen!
Dit soort plaatjes zie je normaal gesproken in natuurfilms: zeldzame buffels in Indonesie worden gepoetst door even zeldzame vogels uit die buurt. Nou, dat soort samenwerking heb je dus ook gewoon hier in de buurt!
|
|
 Slot Loevestein had een open dag: met allerlei instanties uit de Bommelerwaard werd er feest gevierd. Wij waren van de partij, we reden op de skelter, we aten friet, dronken limonade, tilden kreefjes op, zaten in de vensterbank, raakten elkaar kwijt, vonden ons terug, klommen trappen en deden speurtochten... Pff wat een dag, maar wat hadden we een pret!
|
|
 Wij hebben graag bezoek op het erf, en wat is er nou leuker dan je oud-klasgenoten te laten zien waar je werkt?
Dus daar kwamen ze: zes klasgenoten van onze KEIen: even de boerderij ruiken en ook even door hun klasmaatjes aan het werk gezet worden! Ze hebben gemest en gevoerd en gekeken en geloerd en sommigen wisten meteen heel zeker dat ze hier wilden gaan werken!
Heerlijk, toch?
|
|
 Wij hebben een royale duiventil, en maar steeds duiven die er niet in willen - maar dat is hun probleem.
In elk geval: die duiventil begon veel verf te verliezen en hij is onderhanden genomen door Robin!
Gaandeweg kwamen we erachter dat we nog een mooi partijtje verf over hadden van ons vorige huis, en zo is de duiventil nu een soort replica geworden: Het Witte Paard in Tricht nu een onderdeel van ons eigen erf in Wadenoijen!
Een wit huis, met geel houtwerk en blauwe luiken, en met een rood (maar niet te rood) dak: wie ooit bij ons in Tricht is geweest herkent het wel! We weten allemaal dat het huis in Tricht over een paar jaar gesloopt gaat worden, maar wat mooi dat de herinnering hier kan blijven bestaan! De constructie van de til is overigens ook bijzonder: vier jaar geleden door opa in elkaar getimmerd en zo degelijk dat daar geen spatje aan veranderd hoefde te worden!
We hebben dus een bijzondere duiventil: door de herinneringen maar ook door de liefde en de betrokkenheid van de mensen die hem gemaakt, en weer mooi gemaakt, hebben!
|
|
 Nu het weer lekker weer wordt, gaan we graag een beetje banjeren bij de Waal. We gaan dan naar Ophemert, lopen een eind door wat hooiland (geen mens te zien zover als je kunt kijken) en bereiken een stukje Waal waar veel kleine strandjes zijn.
Dan zoeken we een leeg strandje uit, de honden scharrelen wat af, we gooien een paar steentjes in het water, stoken een klein vuurtje of baden een pootje.
Heerlijk, vooral omdat er zoveel ruimte is dat iedereen een beetje kan uitrazen!
|
|
 Hoe van het één het ander komt....
We wilden met NL Doet een hakselaar huren. Dan is het wel slim als je alles wat je wilt snoeien klaar hebt, anders zit je wéér met takken!
Dus de Els gesnoeid die in de hazelaar groeide. Daardoor krijgt de walnoot veel meer licht, en dat wilden we graag. Maar een grote tak van de Els landde in de oude kersenboom, die prompt afbrak.
Idee: nu kunnen we rond die stomp mooi de konijnenberg bouwen, die we al een poosje op ons verlanglijstje hebben staan. Maar wat moeten we dan met die geiten, die overal doorbreken? We konden er niets op verzinnen, tot we bedachten dat we de geiten ook in de geitenwei kunnen laten. Dan knabbelen ze niet meer aan de wagen, kan het dranghek weg, hoeven we van de konijnenberg geen fort te maken... Alleen maar voordelen (behalve voor die arme geiten, maar die hebben het nu nog steeds beter dan de meeste van hun collega's!).
Maar als de boomgaard weer geitenvrij is, dan kunnen we er ook jonge bomen kwijt! En laat de Lidl ze nou net in de aanbieding hebben, dus twee miniperen en een appelboompje staan nu te wachten tot ze groot genoeg zijn om ook fruit te dragen...
Allemaal de 'schuld' van NL Doet!
|
|
 's Morgens liep Blacky een klein beetje kreupel, dus we hoopten nog dat ze zich verstapt had en dat het wel over zou gaan. 's Middags weigerde ze nog een stap te verzetten, ze had zoveel pijn dat we de dierenarts maar naar haar toe lieten lopen in plaats van andersom.
Het bleek een hoefzweer te zijn. Dus een dosis antibiotica, zweer opengemaakt en vervolgens elke dag even weken in de Biotex. Hier staat ze dan...
|
|
 De mesthoop is weer leeg: alle mest van vorig jaar (tot augustus) hadden we omgeschept en het heeft de hele winter lekker liggen composteren. Met de trekker hebben we het meeste naar de moestuin gesleept en het laatste beetje ging met kruiwagentjes tegelijk naar de bloementuin.
Zwaar werk, maar elke dag een klein stukje maakt dat het na een maandje wel helemaal klaar is, en dat geeft voldoening. We hebben het leeghalen dan ook gevierd met de eerste echte BBQ van het jaar!
Volgend jaar zal het een stuk minder werk zijn, we hebben veel minder mest nu we nog maar één stal gebruiken, en daar zijn we niet rouwig om!
|
|
  Met de paarden in de bak in plaats van in de stal hebben we elke dag een half uurtje poepscheppen op het programma staan. Want in zo'n klein eruimte is het extra belangrijk dat we de zaak goed schoonhouden, zodat we ziekten en worminfecties kunnen voorkomen. Het is grappig om te zien hoe bijna alle deelnemers als ze voor de eerste keer meehelpen mopperen dat het vies is, en dan na vijf minuten toch wel enthousiast worden, omdat het eigenlijk helemaal niet stinkt en omdat het zo lekker schoon wordt!
Het is ook goed voor iedereen om te beseffen dat je, als je wilt genieten van een ritje op een paard of met de kar, dan ook verantwoordelijk bent voor een goede verzorging van de dieren!
|
|
 Bij een bezoek aan het vogelpark de Paay in Beesd zagen we een leuk nieuw voersysteem: een blok hout waar je gaten in boort zo groot als een waxinelichtje, met daaronder een kleiner gat waar je een zitstokje in slaat. Als je het blok ophangt en de grote gaten volstopt met pindakaas, dan komen de mezen op het stokje zitten en eten de pindakaas eruit.
We hebben het geprobeerd, en het duurt wel ruim een week voordat die suffe mezen het systeem doorhebben, maar dan wordt er ook goed van de pindakaas gesnoept!
Dankzij de vast boormachine die we van zwager Theo hebben gekregen, kunnen onze deelnemers de blokken eenvoudig maken (en ze vinden het leuk ook), dus we hopen dat we er veel verkopen.
Ze kosten één Euro per stuk en liggen in het winkeltje, maar natuurlijk kunnen ze ook per mail besteld worden!
|
|
  Het zal wel door het warmere weer komen, maar de laatste weken liggen onze paarden veel meer dan anders. Blacky knapt af en toe liggend een uiltje, Goody ligt regelmatig als een dood veulen in de bak, maar onze kampioen-snurker is toch wel Roaske.
En het blijft ons toch ontroeren, als zo'n groot en geweldig paard vol vertrouwen blijft liggen en zich zó ontspannen laat aaien en bekijken.
Rond de rand van de bak hebben we honderden tulpen en narcissen geplant (kijk maar bij 30 november) en die waren we al weer helemaal vergeten. Maar ook zonder onze aanmoediging kunnen die bollen het aan: nu zien we opeens overal kopjes omhoog komen!
|
|
 De strenge vorst kwam ons reuzegoed uit: we konden een flink deel van de compost uit de mesthoop (dat is mest die vanaf september vorig jaar heeft liggen composteren) naar de moestuin rijden zonder in de blubber te zakken. De rest van de compost gaat naar de bloementuin, en we hebben twee bakken gemaakt van een kubieke meter die we ook volstoppen. In die bakken kan de compost nog wat verder rijpen en dan heb ik volgend jaar perfecte potgrond (hoeven dus ook niet meer te kopen!).
Vorige jaren was het altijd haasten in de mesthoop: die was in februari zo vol met nieuwe stalmest dat de oude er echt uit móest. Dit jaar hebben we het veel makkelijker, omdat we maar één stal mesten hebben we helemaal geen ruimtegebrek!
|
|
  Het slechte nieuws maar eerst: Cecilia, het schattige kipje dat onze haan Brutus in november letterlijk had opgescharreld, begon te kukelen en bleek een haan te zijn! Helaas hadden we te laat in de gaten dat ze vochten en is Brutus in de strijd gebleven. Cecilius zit nu dus alleen in het hanenhok - hij is prachtig maar hij valt op dit moment zelfs mensen aan!
Katrien legt prachtige eitjes, en we hebben nu een manier verzonnen om de varkens daarvan weg te houden, dus we hopen dat ze gaat broeden. Het zou dit voorjaar trouwens wel wat druk kunnen worden op het erf, want Donald springt niet alleen op Katrien, maar hij zorgt dat alle vrouwtjeseenden op het erf aan de beurt komen.
Boris, de Berner Sennen die je hiernaast ziet, heeft in de voorjaarsvakantie bij ons gelogeerd. Jammer dat hij al weer weggaat, het was erg gezellig met Boris.
Jazz, het konijntje op de foto, en Scott (ook een konijntje) zijn nieuw op het erf. We hebben ze gekregen van Stal Vos. Jazz is een schatje, maar Scott is (nog) een vechtkonijn. Ach, dat was Lila ook toen we haar kregen en ook dat kwam goed...
|
|
  Per 1 februari is onze 'oudste' hulpboer vertrokken. Hij vond het na vier jaar bij ons toch tijd om zich fulltime op de schapen te richten. We wensen hem natuurlijk veel succes!
23 februari at Brahim zijn galgenmaal: zijn stage van 1 jaar zit erop en hij is op zoek naar een nieuwe stageplek. Hij heeft hier veel geleerd em een leuke tijd gehad!
Beide heren worden gemist en we hopen ze op open dagen, feestjes en dergelijke weer te zien.
|
|
  Eindelijk begon de winter dan serieus te worden en kon er geglibberd worden op de kikkerpoel, Niet iedereen durft dat dat even goed, maar bijna allemaal hebben ze wat wankele stapjes gezet.
Min 20 bleek zelfs voor ons een beetje teveel van het goede: Cupido moest een dekentje om, we moesten een petroleumstel in de WC neerzetten en het water in de schuur is een week bevroren geweest (maar gelukkig is er niets kapot gevroren...).
Gelukkig hadden we de hele inhoud van de kas op tijd het huis in gesleept, dus op het plantengebied zijn er alleen een hoop aardbeienplanten waarvan we nog niet zeker weten of het weer goed komt.
|
|
 Eindelijk weer een kinderfeestje! 7 dames en heren hebben zich goed vermaakt, met taartversieren, een speurtocht met veel verschillende opdrachten, lekkere frietjes en een klein beetje discodansen toe.
Behalve de speurtocht hebben we ook sieraden maken, een knutselprogramma of een kookprogramma (taart, chips, soep), dus ook voor een kinderfeestje kun je bij ons alle kanten op!
|
|
 Donald en Katrien zijn gek op water, maar ze zijn niet erg dapper. In het begin liep ik elke morgen met hun bakje voer voor ze uit, helemaal naar de kikkerpoel zodat ze daar konden zwemmen.
Maar ze vinden het daar toch maar eng, en ver, en misschien gewoon een beetje te diep... In elk geval komen ze altijd in no-time terug om vlak achter het bruine hek te zitten.
En dan hebben ze even later natuurlijk weer trek in water, en duiken ze bijvoorbeeld in de drinkbak van de paarden...
|
|
 De moestuin is inmiddels gefreesd, nét voor de vorst dus hopelijk vriest het nog lekker stuk.
Daarvoor was het wel nodig om alle laatste restjes van het land te halen: een paar kilo mooie prei, prachtige spruiten, een beetje aangevreten worteltjes en het zielige plukje boerenkool.
Ook de paksoi, die zichzelf geweldig had uitgezaaid en mooi gegroeid was, moest eraan geloven en omdat die helaas moeilijk te bewaren is hebben de kippen en de konijnen er enorm van gesmuld!
|
|
 Met z'n twaalven gingen we 4 januari op stap, naar het Sportiom in Den Bosch. Eerst schaatsen tot onze benen er pijn van deden (de goede schaatsers hebben tikkertje gespeeld, daar wordt je ook lekker moe van!) daarna de frietjeslunch en tenslotte zwemmen en van de geweldige glijbanen.
Het was een geslaagde dag, hoewel het in het zwembad eigenlijk iets te druk was - een volgende keer gaan we daar niet meer in de vakantie naar toe.
22 februari is de volgende snipperdag - misschien doen we dan een activiteit op het erf. Iemand een goed idee?
|
|
|
| | |
|
|
| |
