 | | Weblog |  |
|
 Met z'n twaalven gingen we 4 januari op stap, naar het Sportiom in Den Bosch. Eerst schaatsen tot onze benen er pijn van deden (de goede schaatsers hebben tikkertje gespeeld, daar wordt je ook lekker moe van!) daarna de frietjeslunch en tenslotte zwemmen en van de geweldige glijbanen.
Het was een geslaagde dag, hoewel het in het zwembad eigenlijk iets te druk was - een volgende keer gaan we daar niet meer in de vakantie naar toe.
22 februari is de volgende snipperdag - misschien doen we dan een activiteit op het erf. Iemand een goed idee?
|
|
 Wat we andere jaren in november hadden, dat hebben we nu in januari, en met een beetje rente erbij: Water!
De kikkerpoel leek even helemaal vol te komen, en dat zou vervelend zijn want dan wordt de hele wei een zwembad, maar gelukkig is het zover niet gekomen, en droogt het inmiddels al weer wat.
|
|
 Wij vinden het zo af en toe (en ook met kerst) leuk om met z'n allen een spel te spelen. Maar niet alle deelnemers kunnen zich gemakkelijk concentreren, of op hun beurt wachten, of de aandacht erbij houden. Daarom hebben we zelf een spel bedacht, dat steeds opnieuw gemaakt of gespeeld kan worden en dat in elk geval bij ons ruim een uur speelplezier geeft.
Het gaat als volgt:
Zorg voor verschillende snoepjes, in totaal ongeveer 15 per deelnemer. Zorg ook voor een groot stuk papier, stiften, een grote dobbelsteen en flinke pionnen, bijvoorbeeld flessen, glazen of zelfgeknutselde poppetjes.
Teken op het vel papier een ganzenbordspel, met net zoveel rondjes als je leuk vindt. Schrijf bij een deel van die rondjes een opdracht, bijvoorbeeld "geef een snoepje aan je linkerbuurman", "hinkel een rondje om de tafel" of "doe een eend na". Vervolgens mag iedere speler in drie veldjes zijn of haar naam zetten.
Nu is het spel klaar. Elke speler krijgt vijf snoepjes, de rest van de snoepjes komt op het laatste speelveld te liggen. Wie het hoogst gooit mag beginnen.
De winnaar van het spel is degene die de meeste snoepjes heeft op het moment dat de eerste deelnemer op het laatste veld komt (en die deelnemer krijgt alle snoepjes die nog in de pot zitten erbij).
Kom je op een veld met een opdracht, dan krijg je een snoepje uit de pot als je de opdracht hebt uitgevoerd.
Kom je op een veld waar iemand anders zijn naam op heeft gezet, dan moet je die persoon één snoepje 'huur' betalen, maar: alleen als die persoon je er om vraagt (deze regel maakt dat je ook op moet letten als je zelf niet aan de beurt bent...).
Veel plezier!
|
|
 Van ons laatste kistje walnoten (we hebben goed verkocht dit jaar) gaan we notenolie maken. Dat is namelijk een ideaal product voor koude en natte winterdagen: Je gaat dan gezellig met z'n allen om de tafel zitten en iemand kraakt de noten. De volgende zoekt de schilletjes eruit en maakt de noten fijn. Nummer drie stopt de noten in de trechter van de molen en nummer vier draait aan de zwengel...
Omdat de buis waar de noten doorheen geperst wordt verhit wordt met een vlammetje, stroomt de olie er dan uit. Het schijnt dat je in een paar uur twee liter olie kunt persen, maar wij hadden onze eerste ochtend pas 2 deciliter. En dat moet je dan nog laten bezinken, zodat er ruim 1 deciliter overblijft.
Rijke oliebaronnen zullen we dus voorlopig niet worden, maar we verwachten binnenkort de eerste flesjes in de winkel te hebben.
|
|
 We hadden bedacht dat we iets anders zouden gaan maken, maar op een woensdagmiddag was iedereen opeens aan kerststukjes toe.
En waarom ook niet? Het tuincentrum heeft prachtige spulletjes en omdat we het dit keer stap-voor-stap hebben gedaan konden we best trots zijn op de eindproducten!
Misschien dat we er volgend jaar ook een paar maken voor de verkoop...
|
|
  Nu het wat kouder en natter wordt is het extra belangrijk dat iedereen een goed slaapplekje heeft. Hiernaast zie je hoe we de lekkage in een geitenstalletje oplossen (en zelf meteen even testen of het er nu droog is). De geiten hebben nu allemaal een droog plekje.
De paarden staan - op Roos na - allemaal nog buiten. Ze hebben het nog niet koud gehad (dan zie je ze bibberen, en we gaan regelmatig controleren) en ik heb nog geen kuchje gehoord, dus voorlopig blijven ze buiten.
Patty slaapt graag in het stro bij de varkens (en de varkens zelf ook), de eenden hebben een grote stal, de kippen een stok en de konijntjes hun hokjes. En wij? Wij hebben een extra dekbedje gepakt...
|
|
 Het eskimothema zit erop. We weten nu hoe belangrijk, licht, vuur en verhalen zijn. Én we weten hoe je met dikke handschoenen aan M&M's op kleur sorteert, of een plak koek eet met mes en vork!
Iglo's bouwen is nog niet gelukt, maar er komt nog een flink stuk winter aan, dus wie weet...
Volgend jaar weer thema's: het dagkamp en we gaan ook weer een paar losse weken één onderwerp uitdiepen. Suggesties zijn welkom!
|
|
 Het blad viel erg laat, dit jaar, tot half november bleef het aan de bomen zitten. En het meeste blad hoeven wij helemaal niet op te vegen, want de geitjes hebben het al binnen voordat wij in de buurt komen...
Maar één keer per jaar, als alle hazelnotenblaadjes op de grond liggen, dan moeten wij er ook aan geloven en harken we net zolang tot het gras weer te zien is.
Dan moet je goed opassen, dat je blaadjes niet uit de kruiwagen waaien, en daarom had Lisette bedacht dat we er om beurten op konden gaan zitten. Werkte goed, en het zorgde ook voor een hoop schik!
|
|
  We zijn al heel wat middagjes aan de gang geweest met de kar. Hij is gesloopt, en voor het schuurwerk hebben we een paar handige machientjes gekocht.
Nu ligt het werk even stil, want leerlingen van het RSG Lingecollege gaan bij wijze van maatschappelijke stage het laswerk voor ons doen. Zodra de tekeningen klaar zijn, gaat de kar op stap, dus kijk niet raar op als je ons tegenkomt in Tiel...
|
|
 We zijn intussen begonnen aan het project 'kar'. Het 'opknappertje', dat we via Marktplaats gekregen hebben, is om te beginnen helemaal opgemeten en gefotografeerd, en vervolgens gesloopt.
Dat moet wel, omdat het hout erg slecht was.
Het ijzeren frame is gelukkig nog grotendeels goed, al moet het verstevigd worden. Daar zijn we nu flink mee bezig: soppen, schuren, borstelen... hij moet zo kaal mogelijk en dan gaat hij in de Hammerite.
Dan zijn wij er even vanaf, want dan gaat hij naar de garage voor remmen en het laswerk. Dat kunnen we zelf helaas niet...
Daarna begint het pas echt: Plank voor plank gaan we de koets dan weer opbouwen, schuren, lakken of verven.
Niemand hoeft zich dus zorgen te maken: we zijn de hele winter onder de pannen en zullen nog moeten haasten als we in het voorjaarszonnetje op pad willen!
We zouden overigens nog heel goed wat mooie planken voor de bankjes kunnen gebruiken, of een plaat die voor de bodem geschikt is (en tips voor het ontwerp, de kleurkeuze en dergelijke zijn ook van harte welkom).
|
|
 Dat het een droge novembermaand is, kan jullie niet ontgaan zijn. Toch zit er nog vocht genoeg in de grond om prachtige mistdekens te maken. Niet altijd fijn als je nog met de auto wegmoet, maar erg mooi, vooral als de zon erdoorheen probeert te breken.
Met dit mooie weer zijn we toch nog zo veel mogelijk buiten, maar dat zal binnenkort vanzelf wel minder worden, want rond het eind van het jaar is er altijd veel bureauwerk te doen.
Ook met de keien zijn we nog veel buiten bezig, maar het wordt kouder en ze zijn altijd blij als we voor de koffie en de lunch de warmte kunnen opzoeken. Gelukkig ligt er werk genoeg voor als het echt naar weer wordt...
|
|
 We werden verrast met 100 narcissen en ruim 100 tulpenbollen. Maar waar kun je die veilig planten zodat de varkens ze niet opgraven en de geiten of paarden de blaadjes niet opeten? Natuurlijk wilden we ze wel ergens hebben waar we er goed van kunnen genieten!
We hebben ze langs de bak geplant, op flinke afstand zodat de paarden ze ook vanuit de bak niet te pakken kunnen krijgen (hopen we).
Over een maand of vier weten we of het allemaal goed gelukt is, we kunnen bijna niet wachten!
|
|
 Op de woensdagen en zaterdagen zijn we nu volop bezig met de eskimo's. De schuur begint al aardig op de binnenkant van een iglo te lijken, we hebben al heel wat over de eskimo geleerd en we eten in stijl: vissticks, en laatst hebben we viskoekjes gebakken!
De eerste keer waren ze lekkerder dan de tweede, maar wie het zelf eens wil proberen:
Kook een kilo aardappelen gaar en pocheer (zachtjes koken) ongeveer een pond witvis mee. Goed afgieten.
Maal er peper over, doe er zout bij en een flinke scheut citroensap. Nu goed prakken, tot er geen klontjes meer zijn.
Laat het even afkoelen voor je verdergaat...
Strooi bloem op een snijplank, maak met je handen een plat koekje van de smurrie en wentel dat door de bloem. Nu hoef je de koekjes alleen nog te bakken in de koekenpan, tot ze krokant en mooi bruin zijn.
Wat voor eskimozaken krijgen we nog meer?
Als er sneeuw komt, gaan we onze eigen iglo nog bouwen. We gaan in elk geval werken aan een voorstelling, want de winteravonden zijn lang bij de eskimo's en dus zijn ze keien in dansen, verhalen vertellen en liederen zingen. 7 januari kunnen jullie het zien en horen!
Verder gaan we ook nog kijken hoe de eskimo's voor warmte en licht zorgen, en zo komen we bijna vanzelf bij kerstmis uit...
|
|
 Eind van de zomer zorgen we altijd dat er genoeg hooi en stro voor de winter klaarligt. In de loop van de winter gaat de prijs namelijk altijd omhoog, dus het is de sport om zo goedkoop mogelijk in te kopen.
Dat is dit jaar helaas tamelijk mislukt. De prijs is in de zomer nauwelijks gezakt, en ook op marktplaats is het niet gelukt om een 'dealtje' te maken. Uiteindelijk hebben we besloten om niet verder te zoeken, maar dan maar duur hooi en stro te laten komen. Inmiddels zijn we bijna klaar: stro genoeg voor de hele winter, en als we nog één lading hooi bestellen dan zit de opslagruimte lekker vol en kunnen we er weer tegen.
Het afleveren van hooi en stro is altijd weer een belevenis: Stevig aanpakken om de balen netjes weg te stouwen, met alle losse plukjes maken we de dieren blij (voor één keer krijgen ze extra veel!), de dieren (ook de honden en de poezen) vinden zo'n grote berg zacht en geurig hooi óók heel gezellig en als we helemaal klaar zijn is het erf schoon en de opslagruimte lekker gevuld.
Ook de mesthoop is helemaal klaar - de winter kan beginnen, Roaske weer op stal (de andere paarden mogen deze winter buiten blijven, zolang het goed met ze gaat), de moestuin is bijna leeg en de schuur is warm en gezellig.
|
|
 Het gaat goed met onze snipperdagen! In de herfstvakantie zijn we met een flinke groep (2 stagiaires, zeven vakantiegangers en de boer en ik) naar de Efteling geweest. Het was prima weer, droog en niet te zonnig, zodat het niet te druk was en we lekker veel attracties konden bezoeken. Vooral de achtbanen (Joris en de draak en de Python) waren een succes, maar wie dat te hard vond gaan kon genoeg andere leuke dingen doen.
We zijn alweer plannen aan het maken voor de volgende snipperdagen, als jullie tips hebben dan zijn die welkom. Het hoeft niet altijd een pretpark te zijn. Een spannende speurtocht, een leuk museum, een voorstelling of een gezellig dagprogramma - alles kan als we tussen negen en vijf maar een hoop plezier kunnen maken!
|
|
 Het was zo'n mooi idee: we zochten een vrijwilliger die handig was met paarden en die wilde helpen om iedereen die dat wou een beetje te laten rijden. En op 14 oktober was het dan zo ver: met prachtig weer hebben alle Keien een ritje op Viola kunnen maken. Sommigen vonden het reuze eenvoudig, anderen best wel eng, maar ze hebben allemaal genoten!
Wie niet wilde rijden mocht leren het bit in te doen en zelf ontdekken hoe je veilig de mond van een paard opent.
Jammer genoeg kon deze vrijwilligster niet blijven (ze had teveel werk), dus we zijn op zoek naar een nieuwe, zodat de paarden en de Keien samen nog veel plezier kunnen maken.
|
|
 Het is best lang goed gegaan, met het blikje als kassa op de achterwand van de winkel geschroefd, maar nu was het toch zover: één of andere zot had de gehele achterwand eruit geslagen om die kassa toch buit te maken. Inhoud? € 0,20!
Wij hebben de kans aangegrepen om de winkel helemaal te verbeteren: er staan nu bordjes op, zodat het ook duidelijker is dat hier de zorgboerderij is en waar onze ingang zit. Het binnendeel van de winkel is nu een dienblad, dat 's avonds in zijn geheel mee naar binnen gaat. En natuurlijk is het allemaal fris geverfd, dus het ziet er weer gezellig uit!
Nu kan iedereen er weer terecht voor jam, noten, kalebassen, vriendschapsbandjes en alle andere zelfgemaakte en zelfgekweekte spulletjes.
|
|
  Het oogsten is hier nog lang niet afgelopen! De eerste spruitjes smaakten goed, en nu hebben we paksoi die niet is doorgeschoten! De laatste spekbonen, de laatste komkommer, nog een paar handjes augurken en natuurlijk nog volop courgette - die is niet te stuiten!
Daarnaast is het nu tijd om de sierkalebassen en de pompoenen te verkopen, want we hebben een flinke opbrengst. En we rapen elke dag een emmertje walnoten, want als we daar niet vlug genoeg bij zijn dan eten de geieten ze allemaal op. Er ligt dus al een hele berg te drogen!
Ook in de bloementuin is het nog gezellig: de rozen zaten vol luis (ik dacht dat het daar al te koud voor was, maar nee) en er bloeit nog van alles. Juist als het zo bijna winter wordt, genieten we extra: elke keer dat je in de zon zit kan per slot wel de laatste keer dit jaar zijn...
|
|
 't Gaat prima met Donald en Duck (we weten nog steeds niet of er een Katrien bij zit). Eerst hadden we een vijver in de stal voor ze gemaakt, maar dat lieten de varkens steeds instorten. In twee van die blauwe zandbakschelpen hebben ze wel veel plezier gehad, maar inmiddels zijn ze al zover dat ze zelfstandig naar de kikkerpoel scharrelen.
Het is wel zaak dat we ze op tijd weer terughalen, want in het donker durven ze niet zo goed en als ze niet naar binnen komen dan zijn we bang dat de vos ze pakt!
Het voeren gaat prima, de meeste Keien durven dat inmiddels uit de hand te doen. Als je erbij op de grond gaat zitten, dan wandelen ze zó je schoot op!
|
|
 De afgelopen tijd hebben we heel veel gekregen. Stevige werkschoenen van opa. Bergen spelletjes en knutselspullen voor de schuur (van onze nichtjes en onze eigen kinderen). Een vogelhuisje van oma, omdat de voet eraf gewaaid was. Twee zakken met bloempotten van klanten van ons winkeltje. Een prachtig bordje van Calibris. Drie zitzakken en een televisie van iemand die zijn huis wou opruimen. Twee enige eendjes van de overburen. En als we er een goed plekje voor vinden, krijgen we straks ook nog een keukenblok (iemand een slim idee? Extra kookruimte zou best fijn zijn, bijvoorbeeld voor frituren of gewoon voor grote groepen. Maar de schuur is nu wel ‘af’, daar past geen keukenblok meer bij). Ook als je zelf belangstelling hebt, laat maar weten voor half oktober... |
|
|
| | |
|
|
| |
